Mama, ik denk dat Oliviah vuile geit in haar mond heeft ;-) ;-)
May 1st, 2013 | Posted by in Brieven aan onze koter - (1 Comments)Dag mijn lieve kleine deesie,
De dagen vliegen hier voorbij! Jij bent ondertussen bijna 14 maanden en gaat graag op ontdekkingstocht hier in huis. Stappen, dat is nog niet aan jou besteed maar je schuift lustig het hele huis rond. Je laat je ook al af en toe héél luid horen en dat vinden wij fijn.
Sedert een paar dagen heb je ook geleerd hoe je zoentjes moeten geven. Toen ik je gisteren kwam halen in de crèche gaf je me, zomaar uit het niets, een hele dikke zoen mét bijpassend geluid ;-). Je bent een hele lieve, maar dat wisten we al.
Vorig weekend kwam onze nonno om hier samen met papa én Elisah een zandbak te installeren. Jij kon daar nu nog niet bij helpen maar je was er wel als de kippen bij om de zandbak te testen. Daar leerde je al meteen een belangrijke les: zand-is-niet-lekker! (more…)
Lieve deesie,
Dat je mijn keuken af en toe helemaal onder water zet, daar kunnen we voorlopig nog mee lachen. Zéker als we zo’n mooie foto’s kunnen maken van al je kunsten ;-)
Een hele dikke zoen!
je mama -x-
Lieve kleine deesie,
een hele dikke zoen!
je mama -x- (more…)
Lieve kleine deesie,
Vandaag mocht jij ook mee naar de dierentuin. Vorige keer was je nog nét te klein om vele op te steken van de dieren in Planckendael, maar deze keer had je geen tijd om te rusten.
Al van bij het binnengaan keek jij je ogen uit.
Jij liet je rondduwen doorheen de dierentuin. En keek ondertussen de hele tijd rond. Even een dutje doen, geen tijd hoor! ;-)
Wat je precies zag of wat het precies was wat jij zo mooi vond, tja, daar kunnen we alleen maar naar raden, maar je vertelde het graag én luid.
En dat het lekker was, da’s zeker.
Tot de laatste kruimel werd het koekje van het ijsje opgegeten.
We moeten ons nu ook een beetje “verdoken” opstellen wanneer we een ijsje eten, want als jij dat ziet dan roep je zo luid tot je het ijsje in handen krijgt ;-)
Een serieus gedacht zulle!
Dikke zoen,
je mama -x- (more…)
Lieve kleine deesie,
Wat een avontuur. Jij ging voor de tweede keer mee richting Zwitserland en het mag gezegd worden, je verteerde de reis net iets beter dan toen die eerste keer.
Samen met zus op de achterbank hield je de ambiance er samen in.
Je sliep een deel van de rit en piepte mee naar het “klein televisietje” van zus.
Jij genoot mee met ons van de eerste lentezonnestralen en schoof gezellig van de ene kant naar de andere kant. Dat je kousen en broekjes hierdoor héél erg snel voor de vuile wasmand waren, daar trok jij je niks van aan.
Je leerde deze keer niet alleen ijsjes eten, maar ook van aferitiepje doen en schommelen.
